Z cyklu: Mali mieszkańcy naszych wód. Żółw stanowiący zagrożenie!

ELKA KROPELKA
źródło:wikipedia.org

Dziś postaramy się Wam, drodzy czytelnicy działu Aktualności, przybliżyć pewien problem, który już od dawna dotyka nasze rodzime wody. Chodzi o tzw. nieodpowiedzialnych hobbystów. Będąc w sklepach zoologicznych widzimy często jak mali akwaryści namawiają swoich rodziców do zakupienia jakiejś egzotycznej ryby lub innego zwierzęcia. Nie ma w tym nic złego, bo przecież dzieci chcą poznawać świat zwierząt, a zazwyczaj możemy uzyskać informację od sprzedawcy o warunkach hodowlanych zakupionych zwierząt.

Problem zaczyna się wtedy, gdy zakupiona ryba, rak lub żółw zaczynają rosnąć i nie wiadomo co z nimi zrobić. Niestety bardzo często, żeby pozbyć się niechcianego już pupila, nieodpowiedzialni hodowcy postanawiają wypuścić go do rzeki, jeziora lub stawu. A musimy pamiętać, że wiele z takich zwierząt pochodzi z odległych obszarów świata i mogą stanowić duże zagrożenie dla naszych, rodzimych zwierząt. Jednym z takich inwazyjnych gatunków jest w naszych wodach żółw czerwonolicy.
Kilka słów o tym gatunku. Żółw czerwonolicy (nazw. łać. Trachemys scripta elegans) jest podgatunekiem żółwia ozdobnego z podrzędu żółwi skrytoszyjnych z rodziny żółwi błotnych. Jego naturalnym siedliskiem są tereny Ameryki Północnej i Środkowej. U nas pojawił się na skutek wypuszczania na wolność przez nieodpowiedzialne osoby. Ze względu na zdolności aklimatyzacyjne postrzegany jest jako obcy gatunek inwazyjny, mogący stanowić konkurencję dla rodzimego żółwia błotnego (Emys orbicularis). Jest uznawany za najbardziej rozpowszechnionego żółwia wodno-błotnego na świecie. W Europie żółwie czerwonolice zasiedlają cieki płynące oraz wody stojące. Ze względu na podobieństwa klimatyczne pomiędzy Polską, a północną częścią Stanów Zjednoczonych Ameryki gady te, są w stanie skutecznie przetrwać nawet surowe zimy. Obecnie żółw czerwnolicy uznany został przez Grupę Specjalistów d.s. Gatunków Obcych (ISSG) Światowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN), jako jeden ze 100 najniebezpieczniejszych obcych gatunków inwazyjnych na świecie.
Żółwie czerwonolice mają owalny i spłaszczony karapaks z nieznaczną stępką barwy oliwkowo-zielonej. U młodych osobników pancerz i skóra ma kolor od żółto-zielonego do ciemnozielonego. Po bokach głowy występują rozszerzające się do tyłu czerwone paski, a poniżej paski mają kolor żółty. Samce są zazwyczaj mniejsze od samic i mają dłuższe i grubsze ogony oraz dłuższe pazury.
Co zrobić gdy w nasze ręce trafi żółw czerwonolicy? Jeżeli sami nie mamy warunków by go hodować to najlepiej jak popytamy znajomych, czy może ktoś nie chciałby przygarnąć go do swojego akwaterrarium. Można też dać ogłoszenie o oddaniu w dobre i odpowiedzialne ręce. Pod żadnym pozorem nie można wypuszczać ich na "wolność". Stanowi to zagrożenie dla środowiska, ponieważ żółw czerwonolicy charakteryzuje się doskonałymi możliwościami adaptacyjnymi i wypiera z naturalnych siedlisk żółwia błotnego, który jest w Polsce pod ochroną. Obowiązuje prawny zakaz wprowadzania do środowiska przyrodniczego zwierząt lub roślin, a także ich form rozwojowych, obcych rodzimej faunie i florze zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dn. 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. 2001, Nr 99, poz. 1079; z późn. zm.).

Tekst: Adam Brysiewicz