Z cyklu: Jeziora Polski. Jezioro Śniardwy

ELKA KROPELKA
Pod wodą

W Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, w dorzeczu Pisy, leży największe jezioro Polski – Jezioro Śniardwy. Położone jest w obrębie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Powierzchnia jeziora Śniardwy wynosi 113,4 km2, a głębokość maksymalna osiąga nawet ponad 20 m. Głębokość średnia jeziora jest niewielka (ok 6 m), a wynika to z faktu, że Śniardwy są jeziorem morenowym, powstałym w niecce po stopnieniu lodowca.Bardzo dobrze rozwinięta jest linia brzegowa zbiornika, a dno urozmaica wiele głęboczków i podwodnych wzniesień.

Na Śniardwach leży 5 wysp. Spośród roślinności zanurzonej dominujące są ramienice, których występowanie sięga 3-5 metrów. Jezioro Śniardwy jest jednym z nielicznych zbiorników, który posiada 2 odpływy powierzchniowe: Kanał Jegliński, prowadzący do jeziora Roś i rzekę Wyszkę, wpływającą do jeziora Białoławki. Oba cieki mają przepływ regulowany (śluzą, jazem). Jezioro posiada korzystne warunki morfometryczno-zlewniowe. Według klasyfikacji podatności na degradację ekologiczną wywołaną zanieczyszczeniem przez człowieka, zbiornik zakwalifikowany jest do drugiej kategorii. Jezioro jeszcze nie posiada bezpośrednich zrzutów ścieków. Ocena jeziora Śniardwy pozostaje czasowo pozytywna pomimo występowania znacznej ilości związków fosforowych w strefach przydennych.

Jezioro Śniardwy w sezonie wiosenno letnim jest bardzo atrakcyjnym miejscem turystyczno-rekreacyjnym. Bogata ichtiofauna czy urozmaicona rzeźba dna podnoszą wolory tego znajdującego się w sercu Mazur akwenu. Śniardwy to także popularne miejsce dla żeglarzy. Niestety liczne, płytkie miejsca dna jeziora usiane są narzutowymi głazami, które stwarzają zagrożenie w żegludze, kryjąc się tuż pod powierzchnią wody. 

 

Tekst: A. Brysiewicz